راز رسیدن همین است...
خدايا!
دانه هاي دل مان، تك به تك خشك شده اند!
انار دل ما هم ديگر هزار دانه نيست!
نه آبي! نه نايي!
عاشقمان كني اگر، باز پر آب مي شويم!
باز پر دانه!
آن وقت است كه دلمان برايت قاچ قاچ مي شود!
مي شويم زليخاي عشقت خدا جان!
آبمان مي دهي؟!
آب حياتمان!؟
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و پنجم بهمن ۱۳۹۰ ساعت 3:33 توسط همسفر
|
روح بزرگت را، در این چند روز دنیایی ناگزیر در ظرف کوچک جسمت گنجانیده اند...