خداوندا دوستت دارم...
خداوندا
راه گم کرده گان راه وصال تو به که پناه برند و
تشنه گان محروم ار
آب حیات تو کدامین چشمه را جستجو کنند...
خداوندا رئوفی آنچنان که مادرم بر من نیست...
خداوندا کریمی آنچنان که دست عطای تو باز است و
کفران نعمت من آشکار
رحیمی که باب رحمت خویش را بر من گشوده و من
رحمت ندیده از غیر این
را به مثابه آن دانسته ٬ روی برگردانده به خود
ناچیز خویش تکیه نمودم و آن
را چه سست تکیه گاهی یافتم...
اما امروز خدای من با شوقی دیگر به درگاهت پناه
آوردم٬می خواهم اشک
ندامت در دامانت بریزم و تو دست محبتی بر سرم
بکشی...
خداوندا دوستت دارم...
+ نوشته شده در یکشنبه سی ام بهمن ۱۳۹۰ ساعت 16:15 توسط همسفر
|
روح بزرگت را، در این چند روز دنیایی ناگزیر در ظرف کوچک جسمت گنجانیده اند...