می گویند با یک گل بهار نمی شود اما گل من،

تو بیا و ببین که چگونه دل یخ زده ما را بهاری می کنی ،

می گویند سالی که نکوست از بهارش پیداست ،

 پس بهار عمر من،

بیا که سالهای بی تو بودن به سختی و تلخی می گذرد.

 فصل جوانیم طی شد و هنوز به انتظار نشسته ام

هر سال به نامی است و امسال هم که اصلاح الگوی مصرف

اگر چه تو را بهانه کرده ایم و الگو ، لیک جز شعار چیزی نبود

 و طبل توخالی ، الگویی که تو باشی اما افسوس

 که بین من و تو فاصله هاست ،

تاریخ مصرف ما هم رو به اتمام است و نشد که تو را ببینیم ،

 دیدن را بهانه کرده ایم و از تو غافل مانده ایم .

 خلاصه سفره دلتنگی همیشه پابرجاست و ناگفته ها بسیار.

فقط امسال ما را هم در صف خریدارانت

مثل سالهای گذشته قرار بده هر چند دارایی مان کم ا ست

 و کلافی بیش نیست. مثل گذشته برایمان دعا کن...