ای یوسف دلها بازکرد...

احساس جاری می شود در چشم هایم
وقتی که تقویم سال به سال به ربیع می رسد و نمی آیی.
حالا که چشم های سامرا از بغض هایِ جاری،
تمام ناشدنی ست؛
حالا که از دیدگان شیعه،
قطره قطره اشک تسلیت می بارد؛
حالا بخواه...
بخواه که دعاهای ما برای ظهورت رمق بیشتری بگیرند.
خدا به شما نه نمی گوید.
در این حکایت فراق، ما تمام شدیم آقا...
خاصیت عشق این است.
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 11:53 توسط همسفر
|
روح بزرگت را، در این چند روز دنیایی ناگزیر در ظرف کوچک جسمت گنجانیده اند...