شکایت به خدا...

باید روزه گرفت ...
روزه سکوت...
باید چشمه چشمها راخشکاند...
باید سر به آسمان گذاشت وندید در زمین چه میگذرد...
باید زمزمه کردآرام آرام واژه هایی از جنس نگفتن...
از جنس ندیدن...
باید گریست ولبخند زد بر واژه های نوپای صدا...
باید فریاد زد اما بی صدا...
باید گریست بر لحظه های آخر یک نگاه...
باید شکایت برد به کجا؟
شکایت به خدا...
+ نوشته شده در شنبه دوازدهم فروردین ۱۳۹۱ ساعت 23:59 توسط همسفر
|
روح بزرگت را، در این چند روز دنیایی ناگزیر در ظرف کوچک جسمت گنجانیده اند...