هوا گرفته ، زمین خسته ، آسمان سنگین

به دوش عالمیـــان بـــار امتحـــان سنگین

پریـــده تـــر از بــــــرگ هـــــای پـــاییــــزی

کـه در نبــود شمـــــا سیلی زمــان سنگیــن

چقـــــــدر بر دل مـــــا زخم دشمن بسیــــــار

چقــدر زخـم زبــــان های دوستـــان سنگین
 
برای غــــــارت دل هـــــا حرامیـان در پیش

و در مسیـــر حرم خـــواب کـــاروان سنگین

زمـــــان بردن نــام شمــــــا زبــــان هـــا لال

و گوش ها همـــه در لــحظه اذان ســـنگیــن

چقـــدر کیســـه ازدعـــای خیـــــر مــا سـبـک

چقدر بغض شما صاحب الزمان(عج) سنگین

بیا که بی تو نشستن در انزوا ننگ است

بیـــا که بی تو تماشای این و آن سنگین