برایم بهار بفرست؛

ز شهر کودکی ام یادگار بفرست؛

دلم گرفته پدر! روزگار با من نیست؛

دعای خیر و صدای دو تار بفرست؛

اگر چه زحمتتان می شود ولی این بار؛

برای دخترک خود «قرار» بفرست؛

غم از ستاره تهی کرد آسمانم را؛

کمی ستاره ی دنباله دار بفرست؛

به اعتبار گذشته دو خوشه ی لبخند؛

در این زمانه ی بی اعتبار بفرست؛

تمام روز و شب من پُر از زمستان است؛

دلم گرفته، برایم بهار بفرست ...