خستگی را تو به خاطر مسپار؛

 که افق نزدیک است؛

 و خدایی بیدار،  که تو را می بیند؛

و به عشق تو، همه حادثه ها می چیند؛

که تو یادش افتی و بدانی که؛

همه بخشش از اوست و همین اش کافی ست ...