عروج ملکوتی حضرت امام خمینی(ره)...



شبيه صاعقه ، نه ... او شبيه آفتاب بود
زلال، روشن و بزرگ، مثل روح آب بود

غروب تا كه سر گذارد آسمان به دامنش
هوا پر از سماع و شور، ماه در شتاب بود

درختها به گوش هم چقدر سبز گفته ‏اند
كه لحظه نيايشش، چه با شكوه و ناب بود

براي چشمهاي پر سؤالمان كه كنگ بود
شبيه يك چراغ، روشن و پر از جواب بود

به سقف آسمان دست مي‏كشيد و راهبر
همين كبوتران خسته پر اضطراب بود

... و گفت كه : »شهادت« و »عدالت است دين من«
كه »تيغ« دست او، وَ دست ديگرش »كتاب« بود

شبي غريب و سرد گفت: » رو به نور مي‏روم«
امام ما كه آفتاب بود، در حجاب بود

عليرضا حكمتي
 
 
  

 
 
  
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم خرداد ۱۳۹۲ ساعت 21:53 توسط همسفر  |