اهالی رجب 

 



اهالی رجب، مردان و زنان با ایمانی‏ اند که آرزویی جز وصال یار
ندارندو اشتیاقی غیر از دیدارْ در آن‏ها نیست.

ذکرشان اللّه‏، کارشان لِلّه و هدفشان کسب خشنودی پروردگار است.

«رجبیّون» قصدی جز رضوان الهی ندارند.

بهشتِ آنان توجه محبوب است و دوزخشانْ حرمان یاد او.

آن‏گاه که یارشان به اشک شوقی آن‏ها را می‏نوازد برایشان
از آن‏چه در دنیاست بهتر و خوش‏گوارتر است.

هر کس توشه‏ای از سفره رجب برمی‏دارد و در خانه تکانی آن
همه می‏کوشند تا غباری بر گرد جان باقی نگذارند.

عقده دل وانما، ماه رجب می‏رسد
هلهله کن عاکفا، ماه طرب می‏رسد

آفتاب رجب، گرمی‏بخش دل‏های اهالی آن است و
مهتابشْ نوازش‏دهنده دیدگان

نجواکنندگان و ستاره‏های آن، آیات تفکر و تأمل اندیشمندان است.